Een beetje familie geschiedenis
Het mooie van geschiedenis is het geen wat verteld word dit vanuit de belevenis van de schrijver is, andere moeten dan maar onderzoeken wat er in zijn beeld verkeerd is.
Zoals ik u al eender vermelde ben ik geboren aan de rechte rotte kade, in een huis waar over mijn moeder altijd vlijend over sprak "dat de Duitsers die vergeten waren te bombarderen" maar het was met de woning nood na de oorlog wel een dak boven je hoofd.
Het gezin waar ik in ben opgegroeid bestond uit m, n ouders en vijf zussen en ik dus de enige jongen. In de tijd dat we aan de rotte woonden was dat met onze oudste zus Rietje me zus Corrie en ik val voor we naar "zuid"verhuisden werd Marian geboren. Met Corrie die veertien maanden ouder is heb ik het meeste aan de rotte mee gemaakt, en dat is een bijzondere tijd geweest omdat als je het maar nu afmeet het niet voor te stellen is dat we op de autopet naar het kralingse bos gingen zwemmen we waren toen ronde de vijf, zes jaar.
Onze
familie
Het enige vriendinnetje dat we uit die tijd ons nog kunnen herinneren is Tonia die later verhuisden, andere herinneringen waren onze buren de kermisklanten die kwamen overwinteren als er geen kermis was en als deze in Rotterdam was.
Mijn vader was een "bootwerker" bij muller (ik zal er later ook werken) in die tijd was ongeveer half Rotterdam dat, ik kan me nog goed herinneren dat hij op zijn eigen verjaardag laat thuis kwam omdat er een boot afgemaakt moest worden en omdat hij in de zogenaamde gouden ploeg zat met z,n maats dan ook bleef, toen de visite weg ging kwam hij thuis.
Als ik aan die tijd terug denk toen, het zwemen in het kralingsebos, naar plaswijk de gaten in het centrum, met Corrie naar de ciniac waar een doorlopende film was met nieuws, soms zat je er een uur in een andere keer werd je na 10 minuten er al uit gestuurd, of maar de schiedamseweg de bioscoop in via een broer van mijn vader wand dan kregen we wat extra geld om te snoepen, het haagseveer verkeerskrandjes halen we konden toen nog niet lezen maar toch,met een boog om de gevangenis aan de noordsingel (daar kreeg je brood met spinnenkoppen) dan is er een hoop veranderd.veel goeds maar er zijn ook veel mooie dingen verdwenen.
Toen we naar zuid verhuishuiden lag onze moeder in het ziekenhuis en ging en een andere wereld voor ons open. Wand zoals u op de foto's kan zien was het daar al een beetje achterbuurt en er waren weinig kinderen van onze leeftijd dat werd op zuid allemaal anders