De Havenvak school

Een voorbeeld om tot collegialiteit te komen en te begrijpen waarom hiervan is, eens per jaar moesten we een week naar Amerongen op kamp daar moest ook een keertje zelf gekookt worden, mijn moeder moest een lijstje aftekenen dat ik aardappels enz. kon koken. In deze weken werden verschillende opdrachten uit gevoerd die met de ploeg opgelost diende te worden, zo ook bij de ploeg van Karel, maar die had wel een erge zwakke ploeggenoot, die de school en het kamp niet aankon, en omdat deze niet mee kon komen werd hij een keer achter gelaten, het gaan
"beloond" werd met een dropping over de Amerongseberg heen in de stomende regen, waar tot overmaat van aller toen ze terug kwamen in de tent water was gekomen.

Het lijkt vreselijk streng en hart, maar als je er op terug kijkt, toch niet, later in de haven en op het werk blijkt dat juist dit het geen was en is, dat het gewoon een fijn vak is ook al kwam je niet verder als "bootwerker" de havenvakschool gaf je gewoon mee dat juist de "mindere" werk nodig was en nu nog is, er lopen nog steeds miljoenen mensen op aarde die zo voor hun gezinnen en leven zorgen, en dat de maatschappij niet uit top functies besta, zoals vooral de reclamewereld en media ons wil laten geloven, en ik denk dat het geen de havenvakschool toen voor stond en hele goeie was.

We hadden 10 uur sport per week, ook dat was vooral gericht op je ontwikkeling en dan niet alleen op kracht, (ik ben nooit lenig en sterk geweest ), In onze klas kwam het er eigenlijk op neer 9 uur volleybal en een uur echt gymnastiek, in de tweede klas is dit nog, door een andere leraar geprobeerd om te zetten naar basketbal, maar die was het al snel duidelijk dat onze liefde voor volleybal een blijvend gegeven was. De school had in onze tijd 4 gymlokalen en een sintelbaan, als je daar dan de trampoline en de honk/softbal enz. uitrustingen bij optel, dan zal je begrijpen dat het in die tijd het een erge rijke school was waar door de havenwerkgevers flink in geïnvesteerd werd. Je hoef alleen maar te kijken naar het zakgeld dat we kregen en volgens mij hebben mijn ouders nooit school en boekengeld hoeven te betalen

Veel van de lessen die we kregen waarop de praktijk gericht zo hadden we in het kabbelgat (op schepen en havenbedrijven de plek waar het gereedschap bewaard en onderhouden werd stroppen en dergelijke ) naast de ruimten waar we het knopen, splitsen en zeilnaaien leerden een schaalmodel staan 1op10 meen ik (het model heb ik voor heb laats gezien in het buiten museum aan de leuvenhaven) daar leerden we heel voorzichtig het werken met de "op en over"(het laat en losgerij van een schip) om dat het op schaal was het een stuk veiliger om wat te leren voor dat je naar het "grote schip" voor aan de school ging. De lessen in het kabelgat waren nu niet de lessen waar we met plezier naar toe gingen en dan was het niet dat ik een hekel had aan de leerstof, maar wel hoe het gegeven werd, soms heb ik er nog nachtmeries van bijv. het zeilnaaien, de regelmaat moest zijn tussen de 7 en 9 steken op de lengte van de naald als je na veel moeite een zoompje had gemaakt en je zelf zweerde dat het goed was de leraar altijd de naald legde waar het nu net niet klopte. Of als de leraar vond dat deze even moest bij praten met z'n collega, wij een turkseknoop moesten maken, ook een trauma was bij het touwsplitsen je het naar zijn zin niet goed ingedraaid had.

Ik had het daar net nog even over het schip voor de school dit was een echt stuk van een schip je kon er toen de tijd (hij is nu naar moderne schepen aangepast) ondanks dat het een ruim was de voorkant en achterkant van het schip terugvinden, omdat daar alles echt was en dus gevaarlijker kwam je er vooral aan het eind van de opleiding aan de dagschool voor het echte werk, in het begin meestal in het ruim lessen over stuwen en aan dek een stormleer (touwladder) op hangen en binnen halen, dit onderdeel werd erg veel aandacht besteed, ook al lijkt het simpel je wild niet weten hoeveel ongelukken gebeurden omdat de ladder niet goed opgehangen werd en binnen gehaald. Later in het voortgezet leerlingen stelsel toen ik opgeleid werd tot "stuwerdek", ook wel bootman genoemd, een vak dat inhield dat je met al het laat en los gerei van de zeeschepen moest kunnen omgaan en het signalen geven aan de kraanmachinist, heb ik dat schip vervloekt alleen al dat we de pech hadden dat het de oude leraar uit het kabelgat ons de beginselen moest bijbrengen, je raait het natuurlijk al de laadbomen moesten op de duizendste millimeter gesteld worden (in de praktijk was dit gewoon zicht werk) en als we de bomen over stuurboord gesteld hadden moesten ze weer over bakboord, als je dan daar bij neem dat wij bij Thomsons havenbedrijf waar we stage liepen in praktijk meededen, we echt veel moeite mee hadden om ons terug te schakelen naar hoe het volgen de school, en ik moet toe geven het veiligs was (je kan het vergelijken met het halen van je rijbewijs ).En je zal dan ook begrijpen dat de leraar, achter afgelijk had als je kijkt hoeveel er bij de eerste keer slaagden, waarvan ik een van de gelukkige, en dit mede door het gegeven dat de examinator ons in de opserveerde, en ik de examinator zodat bij het afronden van het praktijk gedeelte, en de examinator vroeg of we klaar waren er alles goed gecontroleerd hadden ik maar even de dingen aanhaalde waar hij erg nadrukkelijk had gekeken, en dit bleek later mijn redding, wand dit was ook weer zo geval het is goed maar het kan beter, je heb het goed geleerd maar in dit geval kon het ook zo, nu kan je zeker de vergelijking met het CBR wel begrijpen. Van de ploeg van vier die te gelijke tijd examen deed was ik de enge die het in een keer haalde van onze totale ploeg van 9 leerlingen waren met zen tweeën..